Meest Aktuele Verslagen

16-05-2018

Wilhelmus JO8-3 - DoCoS JO8-3G (8-3)

Vandaag stond er een inhaalwedstrijd tegen DoCos JO8-3G op het programma. Onze vaste verslaggever moest helaas vandaag verstek laten gaan, want het was maar gewoon woensdagmiddag en dat is wanneer mevrouw de verslaggever de honneurs waarneemt met wat hulp van de andere hulpverslaggevers. Dus met pen en papier in de aanslag kon de wedstrijd beginnen. Milan, Teun, Olivier, Roan, Daan en Jasper (op doel) vormden onze basis 6 en Marijn en Ruben schoten warm als wissels.

De tegenstander ging voortvarend (en soms wat hardhandig) van start, maar de bal wilde niet echt in de buurt komen van het doel. Door het duwen en trekken kwamen we niet echt tot kansen. Alleen Ruben op de keeper. Na een korte peptalk waren de neuzen de goede kant op en scoort Ruben direct de 1-0 en snel daarna weet ook Milan het doel te vinden (2-0). Ruben heeft hierna een paar flinke missers voorlangs, tegen de keeper en in de rebound naast.

De tegenstander laat het er niet op zitten en maakt via de voet van Jasper de 2-1. Even rust in de tent en met een snelle limonade en nieuwe peptalk gaan we weer voetballen. Teun komt direct tot scoren (3-1). Daarna volgt een spektakel hoogschieten en de wind de bal in het doel aan de zijlijn laten vliegen. Maar onze Milan herpakt zich en scoort van afstand mooi raak(4-1). En niet lang daarna via een corner van Ruben nogmaals raak door Milan (5-1).

De tegenstander raakt meer en meer gefrustreerd en komt niet echt tot voetballen en dat is in ons voordeel. Ruben scoort na een mooie loopactie (6-1). De tegenstander pruttelt tegen dat hij ongeldig zou zijn, maar deze zeer onpartijdige (ahum) verslaggever kon niets fouts ontdekken. Milan snoert hen ook meteen de mond door nogmaals te scoren (7-1). Maar ook de tegenstander herpakt zich en scoort ondanks de fraaie snoekduik van Jasper richting de bal (7-2).

Onze wisselspelers tonen ondertussen een nieuwe trainingstechniek. Er wordt door hun een soort van yoga gedaan naast het veld. En blijkbaar helpt de techniek ook bij het scoren, want Milan legt nummer 5 in het net (8-2). Net voor het eindsignaal scoort de tegenstander nog 1 keer en zet de eindstand op 8-3.

Snel nog wat penalty’s nemen en onze razende verslaggever kon zich weer in het drukke verkeer gooien om andere sporters op te pikken. Mooie wedstrijd mannen en goed dat jullie zo sportief zijn gebleven, waar de tegenstander zich soms enorm liet kennen en onsportief gedrag vertoonde. Deze verslaggever heeft genoten van jullie!


12-05-2018

VVSB JO17-1 – Wilhelmus JO17-1 (0-2)

 

Als leeuwen hebben we vandaag gevochten en de 3 punten binnengehaald, het was geen denderende wedstrijd maar dat boeit niet. Drie belangrijke punten voor de strijd om de derde periode titel en we staan fier bovenaan. Door de terugtrekking van Laakkwartier kost het ons wel punten op de ranglijst maar dat geldt bijna voor iedereen, wel heeft het ook invloed op de topscorer lijst.

Vandaag dus de uitwedstrijd naar Noordwijkerhout naar VVSB en bij voorbaat geen ABCtje. Thuis op 11 november van vorig jaar verloren we achteraf ongelukkig met 2-3 en dat speelde vandaag ook mee. Met een kleine selectie (13 man) gingen we voor een sportieve revanche en daar moesten we het karwei mee klaren. De eerste minuten waren voor VVSB en ook de eerste echte kans was voor VVSB maar Robin stond op zijn plek en kon de bal weg stompen. Het duurde wel wat langer voordat Wilhelmus een kans kreeg en Mo was er nog het dichts bij maar de bal werd van zijn voet geplukt door de keeper, jammer. Corners waren er over en weer maar beide keepers lieten zich niet verschansen. Het was ook af en toe stevig van beide kanten maar geregeld zag ik dat men elkaar na een tackle een handje gaf. Dan in de 25ste minuut liggen ineens Jasper en Fabian op het gras maar gelukkig konden ze alle twee verder en werkte het wonderwater van Ramon als vanouds. Het leek zo´n typische 0-0 wedstrijd te worden en zou een punt genoeg zijn vandaag. Bij een laatste poging voor rust schoot VVSB nog hard op het doel van Robin en schampte de bal ook de buitenkant paal maar 0-0 bleef het.

Na de rust kwam de zon er ook nog eens bij en gingen we toch voor de drie punten. In korte tijd gebeurde er heel veel, Mo was dichtbij een goal en niet veel later werd er “hands” in de 16 geroepen door iedereen die wat met VVSB had te maken maar gelukkig wuifde de scheidsrechter het weg. Nog wel twee corners achter elkaar voor VVSB maar het lukte ook hen niet om de score te openen. Jeanny kwam erin voor Jasper en kreeg Fabian geel en een vrije schop tegen. Julien scoorde uit buitenspel positie en Robin had een hele knappe reflex, op korte afstand tikte hij de bal corner en behoedde hij Wilhelmus voor een achterstand, heel knap. Na de drinkpauze kwam Bradley erin voor Mo en kreeg Fabian een vrije schop te nemen, de bal krulde mooi voor het doel maar vooralsnog geen goal. Nog geen 5 minuten later kreeg Fabian op precies de zelfde plek een tweede kans. Dex riep, “precies hetzelfde Faab” en Fabian krulde exact de bal weer voor het doel en Nick kopte nu wel binnen, niet echt makkelijk maar de 0-1 was een feit. Helemaal top en geweldig. Er moesten nog 10 minuten worden gespeeld en nu gingen we er met ze alle helemaal voor en zoals ik al zei, als leeuwen werd er gevochten om elke centimeter. Vijf minuten voor tijd bij nog een aanval van Wilhelmus kwam de bal van Yannick voor Nick terecht, hij stond met zijn rug naar het doel maar razendsnel draaide hij zich om en knalde zo ongenadig hard met links de 0-2 binnen dat er zelfs werd geapplaudisseerd door de VVSB aanhang langs de lijn, een wereld goal. De buit was binnen en met nog twee wedstrijden te gaan zijn er goede kansen voor de derde periode titel, knap mannen. Volgende week thuis de derby tegen RKAVV, u komt toch ook.

Rob

Topscorers na 20 wedstrijden

  1. Nick 14 doelpunten

  2. Chiel 9 doelpunten

  3. Julien 5 doelpunten

  4. Tim 5 doelpunten

  5. Mo 3 doelpunten

  6. Fabian 2 doelpunten

  7. Sjoerd 2 doelpunten

       Totaal 40 doelpunten           











































































12-05-2018

Forum Sport JO15-5 - Wilhelmus JO15-6 (1-4)

Derby aan de Vliet

De angst van de doelman voor de strafschop, de angst voor de verkeerde terugspeelbal in eigen doel, de angst voor de thuisfluiter, de angst voor de onterechte penalty die de wedstrijd beslist, de angst van de aanvaller om te missen voor een leeg doel, de angst om niet mee te kunnen doen vanwege een blessure. Je bent veertien en je wordt in hoofdletters gesommeerd op tijd aanwezig te zijn, alsof ook maar een speler vannacht een oog dicht heeft gedaan. Ach, het waren ergens deze week maar verzinsels bij het ochtendgloren, totdat de melding binnen kwam dat Bob zijn pols had gebroken. Dan ga je toch even rechtop zitten uit vrees de doos van Pandora te hebben geopend, waaruit alleen maar ellende stroomt. De Voorburgse clash die als kampioenswedstrijd de boeken in zal gaan in het seizoen 2018. Bijzonder dat het uitgerekend tegen dorpsgenoot Forum Sport is, dat tot vorige week alles soeverein had gewonnen, maar opeens op eigen veld zwaar onderuit gingen. Zou FS opeens weke knieën hebben gekregen? Van ons mocht het en we hoopten natuurlijk dat dat nog niet over was.

Toen kwam na drie minuten de penalty en werd het bange vermoeden van helderziendheid toch bewaarheid. Het leek er ook dat de straf nogal makkelijk gegeven werd, iets wat de benadeelde partij doorgaans iets anders ziet dan de bevoordeelde. Remco werd omspeeld en Jens stortte zich met de hem gebruikelijke ziel en zaligheid in de voorzet, waarbij de bal zijn bovenste extremiteit beroerde. Hands! Nigel schoot nog als een raket uit de startblokken en in de goede hoek, maar het schot was hem net te machtig (1-0). Daarna waren we een kwartier lang de afspraken uit de kleedkamer (“jongens, er staat geen druk op”, “vrijuit voetballen”, “niet op elkaar mopperen”, etc.) kwijt en heerste FS op het middenveld. Wij liepen achteruit en FS liep mee, dus vooruit, en dan is het voor de onzen lastig. Achterin is het dan ‘weg is weg’ en voor loopt men zich de tandjes op verdwaalde ballen. Dat we niet op grotere achterstand kwamen, was weer een keer te danken aan Nigel die er op knappe wijze voor zorgde dat zijn doel niet opnieuw doorboord werd. Het talrijke publiek hield de adem in, hetzij uit hoop hetzij uit vrees. Maar na een minuut of 20 worstelden we ons onder de druk uit. FS zakte wat in nadat hun stormloop niet het gewenste resultaat had en wij putten daar moed uit. Aanvallend kregen we er meer vat op en uit een corner kopte Nick op de lat. Dat deed iedereen zichtbaar goed, hoewel in het doel nog beter was geweest. Maar dat bewaarden we tot de slotminuut van de eerste helft. Pieter kreeg de bal op rechts in de diepte waarna zijn schot via het scheenbeen van een FSer over de keeper in het doel ging. Dan ga je de kleedkamers toch anders opzoeken.

In de kleedkamer zal wel weer de gebruikelijke rituele dans zijn uitgevoerd door het duo Peter & Ray, waarna we de tweede helft van meet af aan grip hadden. Niet dat iedere pass nou briljant was, niet dat de slaloms van Jesse en Isaac door het midden nou allemaal effect sorteerden, maar de wil was ontegenzeggelijk zichtbaar. Na twee kansjes waar een beetje slap mee omgesprongen werd, stond de druk er bij FS toch goed op. Bij een vrije trap werd Vigo door grens/vader Rob gesouffleerd ”hard en laag”, en zowaar maakte Vigo geen wegwerpgebaar, maar deed wat hem was omgedragen. De bal werd perfect aangenomen door Bas, die om zijn tegenstander heen draaide en met de punt van zijn chocoladebeen de bal langs de keeper prikte (1-2). Een minuut later had Sem R. de volgende treffer op zijn schoen, maar het mooie schot schampte de lat. FS was als het spreekwoordelijk konijn dat verstard in de koplamp kijkt en van die verstarring maakten we een minuut later gebruik. Op het videofilmpje van Leon is goed te zien hoe Nick op het middenveld een pass de diepte in stuurt op Bas. We horen moeder, die zegt er geen verstand van te hebben, die hem perfect begeleidt: “Ga maar Bas, door, door, door”, wat Bas doet. “Ja, schiet”, wat Bas doet, maar tegen een tegenstander aan. “Mooi, nog een keer”, en weer doet Bas wat zijn moeder hem opdraagt en jaagt de bal over de keeper in de touwen (1-3). Ook Nick wordt terecht gefeliciteerd. FS zat er doorheen, moreel geknakt en fysiek uitgeput, waarschijnlijk geremd door een hogere verhouding tussen massa en volume waardoor ze ons niet meer konden belopen. Nog eenmaal vlamden ze, maar Nigel eveneens en toen doofde hun kaarsje. Dat belette Nick niet om uit een corner van Viggo in een keer in te schieten (1-4). De derby aan de Vliet was in ons voordeel beslecht en dat was over de hele wedstrijd bezien, een terechte, misschien wat hoog uitgevallen, uitslag. We staan nu 1 punt voor, wat nog helemaal niet betekent dat we er al zijn, want we moeten nog tegen Blauw Zwart en DSO, maar nu hebben we het in eigen hand. Dank ook aan het meelevend publiek, waarvan iemand zelfs uit Amerika was komen overvliegen. Bescheiden spelers zeggen altijd dat het de overwinning van het team is, en dat was het absoluut. Na de snelle achterstand hebben de jongens het hoofd niet laten hangen. Hulde. Met snelle beterschap voor Bob.

 

Forum Sport JO15-5 - Wilhelmus JO15-6 (12 mei 2018) 1-4

Scribent

 

 

12-05-2018

Wilhelmus JO12-1 - Alphense Boys JO12-3 (3-1)

Van vorige week geen wedstrijd gehad te hebben konden de mannen vandaag aan de slag op sportpark Westvliet tegen Alphense boys. Hoewel deze tegenstander een paar posities onder de jongs wespen staan, wil het niet zeggen dat het een gemakkelijke wedstrijd zal worden.

Op het hoofdveld onder leiding van jeugdscheidsrechter William Burema kon de wedstrijd beginnen. Beide teams gingen druk zetten waardoor de ruimte vrij klein werden en het erg rommelig uit zag. De bezoekers speelde met een diepe spits, waardoor het leek alsof het speelveld lang werd gehouden, maar dat was niet vaak het geval.

Hoewel de spits regelmatig zich probeerde vrij te spelen werden de spaarzame kansen in de kiem gesmoord door de verdediging en keeper. Helaas lukt het een middenvelder wel om een gaatje te vinden en wist de openingstreffer voor de bezoeker op het bord te zetten. 0-1.

Wilhelmus deed wel wat terug en creëerde kansen maar helaas vielen deze niet tussen de palen waardoor de ruststand 0-1 was.

Na de rust wisten de jonge wespen dat ze een paar tandjes erbij moesten doen om de wedstrijd te kantelen. Kansen werden wel gecreëerd, maar nog niet verzilverd. Hoewel de duels wat fysieker werden en kleine lichte overtredingen over en weer werden uitgedeeld had de jeugdscheidsrechter de wedstrijd goed onder controle. De thuisploeg wist op enig moment dusdanig door te drukken via de linkerkant dat de verdiende gelijkmaker gemaakt kon worden. 1-1.  Nu was het zaak om eroverheen te gaan. Een goede aanval over de rechterkant werd hard op de lat geschoten, maar de rebound was voor de rechtsbuiten en wist de stand op 2-1 te brengen. Niet veel later viel de 3-1 en de toeschouwers zagen de tijd op de klok verschijnen. Na 60 minuten werd er afgefloten en was de winst binnen. Het was een moeizame wedstrijd, die erg stroef verliep en een rommelig aanblik was. Maar ook dit soort wedstrijden heb je erbij in een seizoen en als je dan toch de winst weet te pakken, dan heb dat extra verdiend.

Volgend weekend tijden Pinksteren speelt de JO12-1 een internationaal toernooi verdeeld over 2 dagen. Op zaterdag plaatsingswedstrijden tegen Deense en Duitse teams. Op zondag spelen de mannen de finalewedstrijden. Deze week lekker trainen en vrijdag vertrekken voor een mooi vader-zoon toernooiweekend!!


 

12-05-2018

SVC’08 JO8-3 - Wilhelmus JO8-3 (voorjaar) (2-10)

Net terug van vakantie, slecht afgaande wekkers man man wat is het vroeg. 5 tegen 5 want de tegenstander heeft niet genoeg. Dus dat word veel rennen en wisselen. De coach van SVC is een wandelende megafoon, die horen ze zelfs in de bunker van de Amerikaanse ambassade.

Veel aanvallen van ons maar niet echt op het doel. Roan en Daan draaien zichzelf mooi om hun tegenstander heen maar alle kunstjes mogen nog niet helpen. Dikke trap van Roan op de keeper, rebound via Ruben is weer via de keeper naast. Ruben maakt snel daarna de 0-1

Marijn trapt heel hoog richting het doel en over de keeper heen 0-2. Olivier komt er in en botviert zijn agressie eerst even op een pion “even agressie kwijt”. Roan keihard op de paal die galmt over het veld. Een aanval van SVC en het is gelijk raak 1-2.

Beide ploegen vinden de bal te klein dus er komt een grotere bal. Hadden ze nou nog maar die kleine dan was de trap van Milan er misschien wel in gegaan, maar nu komt die op de paal.

Rust ! Je merkt bij alle ouders en kinderen (ook van andere velden) dat het vroeg is, er hangt een soort serene “laat me met rust” rust. Voetbal technisch zijn de jongens ook nog niet helemaal wakker.

Eerste kans van de 2e helft is voor Ruben maar die gaat naast. Leedvermaak bij onze eigen coaches die de acties van onze eigen spelers nadoen.

Milan alleen op doel af en rond cool af 1-3. Voorzet van de zijkant van Marijn wordt met buitenkantvoet door Ruben afgerond 1-4.

2-4 SVC mooie jump van Jasper, maar als hij was blijven staan had hij hem wel gehad. 2-5 Ruben en 2-6 Milan het gaat nu hard, zouden ze nu wakker geworden zijn.

Marijn pakt de bal op: 2-7 hij raakt helaas wel geblesseerd tijdens zijn actie en gaat naar de zijlijn, maar komt al snel weer terug.

De misthoorn is met deze stand ook een stuk stiller geworden. 2-8 Milan. Tikkie takkie van Roan, Milan en Ruben wordt door Ruben afgemaakt 2-9. Milan met een voorzet Roan scoort 2-10. Dennis staat zich al de hele tijd de verbazen over de snelheid van zijn eigen zoon, die de verdediger van ruim een kop groter er telkens uit sprint.

Einde wedstrijd, drukke week voor de boeg, aanstaande woensdag een inhaalwedstrijd en volgende week zaterdag ook weer.

28-04-2018

Scheveningen JO15-2 - Wilhelmus JO15-6 (0-4)

Vandaag post-koning Willy-vertederingsdag nadat we op koningsdag in de krant al vertederd waren door de zo ongewoon gewone gezinsfoto met veel haar van de vier dames in Willy’s leven. Zo’n dag leidt in onze buurt meestal tot een spontane buurtborrel, waar we Willy dan wel weer dankbaar voor zijn. Vandaag dus zeer licht brak aangetreden tegen Scheveningen op Houtrust aan de Laan van Poot. Wat een illustere namen. Scheveningen, ooit gefuseerd tot Scheveningen Holland Sport, maar ook weer ontbonden. Houtrust, een vermaard terrein waarop ook de Houtrusthallen stonden. Maar de zilte zeewind tastte het beton aan en de zaak moest gesloopt worden. Souvenirjagers zorgden ervoor dat de tent al bijna was gesloopt voordat de professionals aan de slag zouden gaan. Laan van Poot. Maar wie was Poot? Velen kennen het grafschrift: “Hier ligt Poot. Hij is dood”. Maar dat is een andere Poot, een dichter. Op de Laan gaat het vrijwel zeker om de jachtopziener Willem Poot van de groothertogin van Saxen-Weimar die het duingebied tussen Zorgvliet en Westduinen controleerde en aan de naar hem genoemde laan woonde. Ik had me er iets grandiozer bij voorgesteld. Grandioos waren de weersomstandigheden. De stortbuien kwamen af en aan, vooral in de tweede helft, waarbij we aan de zijlijn begeleid werden door een politieauto en een ambulance die beiden met sirenes aanstoven toen de oma van een van onze tegenstanders in de rust in elkaar zakte. Dat was geen prettig gezicht. De defibrillator werd snel uit de kast gerukt en bijna in gebruik genomen nog voordat duidelijk was of er sprake was van een hartstilstand. Gelukkig kwam ze na geruime tijd weer enigszins bij haar positieven, maar bleef wel langdurig in de ambulance voor nader onderzoek. Eind van het liedje was, gelukkig, dat het meeviel en kon ze met behulp van een rolstoel naar huis.

 

Scheveningen stond laatste in de poule, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het krachtverschil in de eerste helft niet heel groot was. Pieter had weliswaar na twee minuten de bal voor het intikken toen een doorgekopte bal voor zijn voeten terecht kwam. Maar de bal stuitte net te hoog op waardoor zijn inzet voor een leeg doel over ging. Daarna waren we wel iets meer in de aanval, maar hun aanval oogde ook niet ongevaarlijk. Beide teams hadden moeite kansen te creëren en dan moet het toeval een beetje helpen. Dat gebeurde dan ook, waarbij een oude voetbalwijsheid luidt dat je het toeval ook kan afdwingen. Een goed lopende aanval over rechts kwam in de 17e minuut bij Pieter terecht die met de bal aan de voet het strafschopgebied binnen denderde waarna een achtervolger hem op de hakken trapte. De prima leidende scheids wees resoluut naar de stip en dat werd door geen van de Scheveningers betwist. Bob achter de bal en die schoof het leder onberispelijk in de hoek (0-1). Dat was een prettige opsteker. Nog prettiger werd het toen we na een serie veel te scherp genomen corners eindelijk via Jens een voorzet afleverden die door een Scheveninger in arren moede doorgekopt werd, daarbij zijn eigen doelman verschalkend en dat was 0-2. Toch waren we in de rust niet helemaal tevreden over de inzet. Samenspel blijft een punt van aandacht en evenals het tijdig anticiperen op het in balbezit komen. Veel te vaak komt een speler pas in beweging wanneer de bal zijn richting op komt, in plaats van een actie te maken om balbezit af te dwingen. Net even twee stappen te traag of te laat, maar laten we lankmoedig blijven. Er blijft altijd wat te mekkeren.

 

In de tweede helft lieten we ons, zoals te doen gebruikelijk, van een betere kant zien. Achter zat het goed in elkaar met Remco, Jesse en Duncan, ondanks afwezigheid van Simon, Nigel hield zijn doel schoon, wat niet zo moeilijk was als je niets te doen krijgt, het middenveld kreeg iets meer grip op het spel en onze gelegenheidsbuitenspelers, Jens en Erik, bij afwezigheid van Sem R en een blessure van Pieter, liepen zich de tandjes. Dat gaf ruimte aan de spelers op de centrale as van het veld, Isaac, Vigo, Bob, Sem W. om spits Bas te bedienen en dat lukte knap. Bas moet het niet hebben van strijdgewoel, maar van ruimte en door het opdringen van Scheveningen om er nog iets van te maken, ontstonden er voor gaten. In de 45e minuut schoof Remco de bal naar Isaac die de sprintende Bas aanspeelde. Bas doet dan altijd iets opmerkelijks. Enigszins verschrikt door de kans, kijkt hij eerst achterom of hij er werkelijk alleen doorheen is en laat zich dan bijna inhalen. Maar nu was de ruimte zo groot dat hij wel door moest gaan en passeerde de uitlopende keeper met een strak schot (0-3). In de 53e minuut herhaalde zich dat op vrijwel identieke wijze waarbij aangetekend moet worden dat Bas nu van eigen helft kwam en dus nog een heel half veld voor de boeg had. Op vlekkeloze wijze doorkliefde hij deze zee van ruimte, de maritieme vocabulaire dringt zich zo vlak aan het strand onwillekeurig op, en gaf de keeper opnieuw het nakijken (0-4). Pieter probeerde het op de valreep nog met een invalbeurt nadat zijn blessure wat was gezakt en had bijna nog een vijfde doelpunt op zijn schoen, maar hij moest opnieuw uitvallen. Nu omdat bleek dat zijn inlegzool dubbel zat. Nee, dat voetbalt niet lekker. Gelukkig klonk de scheepstoeter van de kapitein ten teken dat het einde oefening was en waren de punten opnieuw in the pocket. Het is ons voor de wind gegaan en Scheveningen moest bakzeil halen; dat is wel zo ongeveer een samenvatting van deze wedstrijd. Daarna werden we nog blij verrast met de mededeling dat koploper Forum Sport, thuis spelend, averij had opgelopen door met 5-1 klop te krijgen van HBS. We staan nu op twee punten achterstand. En dat terwijl we Forum Sport over twee weken treffen. Dat zij opnieuw thuis spelen is misschien wel in ons voordeel, gezien het optreden van HBS, dat echter ook van ons won, dus laten we ons niet te vlug rijk rekenen. Een echte Voorburg-clash om het kampioenschap van deze halve competitie. We rekenen op een grote opkomst van de immer trouwe supporters.

 

Scribent

22-04-2018

Voorschoten ‘97 JO11-1 - Wilhelmus JO11-1 (1-4)

Spelen op zondag, een beetje vreemd, maar wel lekker… tenminste, met dit weer en dit resultaat. Jim en Dylan moeten zelf voetballen, dus we hadden een trainersprobleem. Gelukkig is Lex bereid om de jongens onder zijn hoede te nemen. Keurig voorbereid met zijn professionele coachmap staat hij de jongens al op te wachten. Syon kon er vandaag helaas niet bij zijn, maar gelukkig wilde Christiaan wel een lekker balletje lellen. Wij hadden wat goed te maken na de nederlaag van afgelopen maandag voor de Haaglanden Cup.

We beginnen goed. Winston speelt de bal diep en die wordt niet goed verwerkt door de verdediging van Voorschoten. Vince is er als de kippen bij en staat zomaar alleen voor de keeper, maar de keeper redt goed. Even later speelt Voorschoten een lange bal en de spits loopt goed weg uit de rug van Winston. Ruben komt uit, maar wordt omspeeld en dan is het zomaar 1-0. Hmm, balen. Maar we laten ons niet uit het veld slaan. We krijgen veel kansen in deze fase. Veelal door goed positiespel. Zo ziet deze verslaggever het het liefst. Jesse opent en speelt Ilvo aan met links. Die ziet Guus en zet hem heel knap in de kleine ruimte alleen voor de keeper. Maar die redt weer. Potverdikkie, dat hadden al 2 goals kunnen zijn. Voorschoten wordt weer gevaarlijk vanuit een snelle counter, maar gelukkig geen doelpunt. We krijgen een corner op links. Vince krult hem erin en Ilvo kan vrij inkoppen, maar hij mikt te hoog. We winnen in deze fase ook veel tweede ballen. Nu is de afvallende bal weer voor Stijn. Hij wil hem over de keeper schieten met een boog, maar helaas is het over. Stijn was lekker op dreef en kwam steeds voor zijn man. Af en toe een potje vrij worstelen, maar het blijft sportief. Voorschoten krijgt een inworp op links en ze spelen hem gelijk cross diep. Maarten dekt kort, maar kennelijk toch kort genoeg, want de gevaarlijke speler draait weg haalt ineens uit. PATS. Op de lat. Daar komen we leuk weg. Vlak daarna krijgt Guus een enorme kans, maar weer die verdraaide keeper. Ongelooflijk dat wij nog geen doelpunt hebben gemaakt, maar dat kan niet uitblijven. Nu dan, Vince heeft de bal op rechts en speelt goed Jesse aan in het centrum, die kan schieten, maar ziet dat Guus er bij de 2e paal nog beter voor staat, dus breed leggen. En ja hoor, daar istie!!! GUUUSSSJEEE. Lekker, de verdiende gelijkmaker. En prachtig voetbal. Op naar de 1-2. Maar wel scherp blijven achterin, maar dat zijn we heel even niet. Een enorme scrimmage en Voorschoten lijkt te gaan scoren, maar nee, toch niet. Christiaan staat nog op de doellijn en werkt de bal knap uit het doel. Poeh, even bijkomen in de rust hoor.

 

Zo, op naar de tweede helft. Opletten, want we krijgen gelijk een kans. Ilvo zet zijn brommer even aan en is dan zo snel. Hij kan er net niet bij, anders was het hangen geweest. Ondertussen moeten we goed opletten, want de uitbraken van Voorschoten zijn gevaarlijk. De rechtsbuiten is erg snel, maar Christiaan speelt erg goed. Die kom je gewoon 2x tegen steeds. Mooi ook om te zien dat hij steeds de vrije man zoekt en niet zomaar blind de bal weg schiet. Klasse. Voorschoten speelt behoorlijk fysiek en veel beslissingen vallen in ons nadeel uit. Ilvo wordt een paar keer aangepakt, maar blijft knap rustig en laat zijn voeten spreken. En daar is Guus weer. Hij kan alleen op de keeper af, maar weer die geweldige keeper die uitkomt als een panter en daardoor scoort Guus niet. Ik zag niet goed hoe dit gebeurde, maar de bal valt tussen de laatste linie van Voorschoten en de keeper en Ilvo is er snel bij en schiet de 1-2 binnen!

Het is spannend in deze fase. We pakken ons spel weer op, nadat we even iets te veel in het spel Voorschoten meegaan. Wij moeten over de grond voetballen. Ruben speelt of gooit een aantal keren goed onze backs aan of gewoon een tikkie op Winston. Kijk, zo komen wij in ons spel. Maarten en Fedde combineren op rechts goed met Vince. Hij kapt naar binnen en speelt Ilvo aan. Attentie, attentie. Even aandacht voor DE actie van de wedstrijd. Ilvo heeft namelijk gezien dat Milan in zijn rug loopt en maakt een geniaal overstapje. Dat geeft Milan de ruimte. Makkelijk is het niet, maar als een duveltje uit een doosje prikt hij hem met zijn punt binnen. 1-3! Wat een goal zeg. Nu Jesse op Vince en die lanceert zichzelf en zet voor. Maar die bal vliegt er bijna rechtstreeks in zeg! Het blijft nog even spannend en Winston moet er nog geblesseerd af nadat hij hard valt na een stevig duel met de snelle spits van Voorschoten. De eerste overtreding was echt van Voorschoten, maar we krijgen de vrije trap ook nog tegen. Dubbel pech dus. Nog even volhouden, maar we spelen het gewoon goed uit. Dit gaan we niet meer weggeven. Guus geeft een steekpassje op Ilvo, maar de keeper redt weer eens. Dit keer geeft hij een rebound weg waar Guus als de kippen bij is. TIK. En de 1-4!

Wat een lekkere pot jongens. En een groot deel van de wedstrijd echt goed gevoetbald. Dan creëer je dus zoveel kansen. We mogen in elk geval deze week met trots naar de ranglijst kijken. We staan gewoon op een schitterende 2e plaats in deze loodzware poule. Echt knap. Lex hangt dit verslag denk ik boven zijn bed. Stoppen op je hoogtepunt Lex…

 

Wouter Stikkelman

21-04-2018

Wilhelmus JO17-01 – FC Zoetermeer JO17-01 (3-0)

DSO uit in Zoetermeer was afgelopen woensdagavond voor de Haaglanden Cup gewoon een maatje te groot, de 5-0 was feitelijk niet eens een schande. Vandaag konden we ons mooi revancheren tegen FC Zoetermeer en dat lukte gewoon op klasse, de 3-0 overwinning is nooit echt in gevaar geweest en deden we hele goede zaken voor de ranglijst en periode titel.

Jeanny, Jasper en Bradley als back-up op de bank en vandaag stonden we als een soort Rode Duivels bij de aftrap, dat rode shirt heeft toch wel iets al gaat er natuurlijk niets boven onze eigen Wilhelmus kleuren. Na de eerste schermutselingen voor beide doelen was het toch Wilhelmus wat steeds meer naar voren voetbalde en steeds meer druk uitoefende. Nick, natuurlijk was hij al dicht bij de openingsgoal maar hij kreeg de bal net niet onder controle. FC Zoetermeer deed wel mee maar Wilhelmus was net wat gretiger om te winnen vandaag. Het wachten was op de 1-0 maar dat duurde toch nog zeker zo’n 20 minuten. Een mooie pass van Tobias op Nick en Nick kon nog net voor de achterlijn de bal voorgeven op de altijd hardwerkende Julien die alleen zijn schoen maar tegen de bal hoefde te zetten en de 1-0 was een feit. FC Zoetermeer was nog niet geknakt maar een deukje liep het wel op. De scheidsrechter had zo zijn eigen interpretaties over bepaalde situaties maar hij was beslist geen thuisfluiter. Een schot van Tim ineens uit het niets ging maar net voor langs en naast het doel maar gevaarlijk was het wel. Jeanny moest erin voor Florian (licht geblesseerd) en Sam ging daardoor naar de linksback plaats. Een lob van Nick ging wel over de keeper maar ook over het doel anders was de 2-0 al een feit. Dan een aanval via Jeanny, Tobias en uiteindelijk kwam de bal bij Tim terecht die zo hard en zuiver inschoot dat nu wel de 2-0 een feit was. Met nog 5 minuten voor de rust te spelen gaven we dit voordeel natuurlijk niet uit handen.

Geen wissels na de rust en het zou een kwestie moeten zijn van uitspelen en naar 3-0 werken maar dat duurde toch nog wel even. FC Zoetermeer geloofde er nog wel in maar waren achteraf niet bij machte om onze defensie nerveus te maken. Robin, Sam, Bruno, Sjoerd en Jeanny stonden hun mannetje en elke aanval werd onderbroken. Kansen waren er voor Tim, een vrije schop belanden in de muur en bij een andere grote kans schoot Tim net naast. De wedstrijd zat nog niet op slot maar de FC kon gewoon niet beter. Bradley kwam erbij voor Yannick en Jasper nam de taak van Bruno over maar het wachten was op de 3-0. Nick ging er maar weer eens vandoor op rechts maar werd onderuit geschoffeld en direct rood voor de FC Zoetermeer speler. Fabian nam de vrije schop en de keeper pareerde de bal maar de rebound was voor Nick, 3-0 en klaar. Nog was de wedstrijd niet gedaan een corner van Tim belanden op de arm en kon de scheids alleen maar een pingel geven alleen kon Nick deze keer niet de bal verzilveren, 3-0 was en bleef de eindstand. Gewoon een knappe overwinning en doen we heel goed mee op de ranglijst.

Voorlopig even vakantie, 12 mei naar VVSB dus nog maar een keer knallen…

Rob

21-04-2018

Wilhelmus JO15-6 - Blauw Zwart JO15-4 (5-3)

Hoe kom je aan de naam van een club? Wie heeft een creatief idee? Het Haagse voetballeven is de diepste krochten van het menselijk voorstellingsvermogen ingedoken om iets tevoorschijn te toveren. Wat te denken van Amar Deep dat fuseerde met Takdier Boys of een tongbreker als BHKBR. Maar als je het nou helemaal niet weet, kies je een kleurcombinatie en dan heb je tal van mogelijkheden. In Den Haag had je Groen Wit, Oranje Blauw, Rood Groen en Wit Blauw. Dus wat zullen we dan doen? Wie weet iets leuks? Bij Blauw Zwart was het zelfs niet nodig om er überhaupt maar over na te denken. Dat Arie in een blouse, Kees in een trui, Jan in een halflange broek en Jaap in een witte souspantalon - een onderbroek, maar het blijft Wassenaar - voetbalde was rond 1920 een doorn in het oog van de toenmalige voogden. Maar een kruidenier reed op een goede middag even naar Den Haag en stapte in de Javastraat een sportwinkel binnen. Het waren magere jaren. Van de ene kleur shirtjes had men er nog maar vier, van een andere kleur slechts zeven, alleen van de blauw-zwart gestreepte shirtjes waren er meer dan elf en nog goedkoop ook. Op dat moment schreef de heer de Smit geschiedenis in voetbalminnend Wassenaar. Hij kocht de shirtjes en toen hij de bestuursleden van zijn koop in kennis stelde, wisten zij het opeens allemaal: de naam van de voetbalclub zou Blauw Zwart worden! En dat dus nu al bijna honderd jaar.

 

Vandaag kwamen ze bij ons op bezoek en het is op voorhand een gevaarlijke tegenstander. Ze hebben alleen verloren van Forum Sport, dat na zes gewonnen wedstrijden superieur aan koop gaat. Zeker na de zeperd tegen HBS, waar tot een kwartier voor tijd sprake was van een collectief falen, kunnen we nu laten zien waartoe we echt in staat zijn. De groeispurt-gerelateerde blessures leidden nog niet tot afzeggingen en WhatsApp biedt alleen de gebruikelijke stroom nieuwsberichten (Simon deze week weg met school; Sem W komt niet trainen; Isaac is hard op zijn hoofd gevallen; er is hulp nodig bij het Pinkstertoernooi; Vigo niet helemaal fit). Toch zou het me niet verbazen wanneer het warme weer een matte deken over de spelers gooit en er om de haverklap gevraagd wordt om water of een wissel. Voor de toeschouwers is het zonnetje natuurlijk een welkom geschenk waarbij de zomerse outfit van dames en heren de nodige afleiding kan bieden wanneer het voetbal te wensen over laat.

 

Maar laten we eerlijk zijn: we kwamen helemaal niet slecht uit de startblokken. Al in de 2e minuut stootte Pieter door in het strafschopgebied maar de pass op Bas lukte net niet. Een minuut later had Blauw Zwart (BZ) een goede kans uit de kluts, maar die ging naast. Daarmee waren de piketpalen geplaatst, de intenties waren duidelijk, beide teams wilden winnen. En het was BZ dat de eerste zilverlingen verdiende. Uit een corner tikte Nigel de bal door, maar pardoes voor de voeten van een BZ-er en die trof met een hard laag schot doel (0-1). Toch ging er geen siddering door de thuisploeg, want we wisten dat we goed bezig waren. Niet dat het technisch hoogstaand was, want u weet nog wel van vorige week dat simpel spelen heel moeilijk is, en dat lieten we met de nodige regelmaat zien. Iedereen achter de bal betekent dat de bal in de diepte gespeeld wordt, waar ieder zich het schompes achteraan rent en met de zomerse omstandigheden moet je met dat wapen uiterst behoedzaam mee omspringen. Je put je eigen spelers uit, terwijl de tegenstander het spel op zich af ziet komen. Dat laatste is veel makkelijker. We zouden er met sprongen op vooruit gaan wanneer het middenveld de bal iets langer kan vasthouden waardoor de voorhoede voor de bal positie kan innemen. Dan kan je in het strafschopgebied aangespeeld worden en een bal kaatsen, of, met een goochelaar als Isaac, kan je wat proberen. Ons goede spel werd bijna bekroond door een afstandsschot van Erik dat net over ging, maar we wisten dat ‘het’ eraan kwam. Dat kwam in de 20e minuut. Vigo rommelde zich erdoor en de bal kwam bij Bob terecht, die nog geen 20 seconden daarvoor strompelend wilde laten zien dat hem groot onrecht was aangedaan. Maar toen de bal op zijn voeten kwam, was de pijn op slag verdwenen en schoof de bal binnen (1-1). Dat was wat we nodig hadden, waarna we doorstoomden. In de 22e minuut was het weer raak toen een heel hoge bal bijna rechtstreeks in het doel ging. De keeper ging de lucht in, Vigo ging de lucht in en leek een overtreding op de keeper te begaan, maar scheidsrechter Dick liet doorspelen, waarna de bal op de voet van Sem R. terecht kwam en dat was 2-1. Weer twee minuten later was Isaac aan de bal, zag Sem R. vrij staan en dat was 3-1, waarmee de rust aanbrak en toeschouwers de zonnebrandcrème tevoorschijn konden halen.

 

Bob (links) scoort 1-1

 

In de tweede helft kwam schrijver dezes erachter wat vrijwel iedereen al lang wist, namelijk dat BZ met tien man speelde en dus ook niet kon wisselen. Dat was niet leuk, wat makkelijk gezegd is als je voor staat. En de score liep op. De mooiste goal ontstond door opbouw vanuit de achterhoede. Erik speelde Vigo aan, die bediende Isaac en hij bediende Sem W. die al op volle snelheid lag waarna de harde schuiver de 4-1 betekende. Toen sijpelde de nonchalance het team in. Iedereen schoof op waarna in het centrum achterin een enorm gat ontstond. Remco, zonder zijn vaste maatje Simon stond diverse keren helemaal alleen tegenover twee geheel vrijlopende aanvallers van BZ en dat moest fout gaan. Wat het dan ook deed omdat BZ in de voorhoede twee spelers had die sterk aan de bal waren en over veel snelheid beschikten. Remco werd zoek gespeeld en dat betekende 4-2, waarna we blij mochten zijn dat Nigel door goed uitkomen een volgende treffer wist te voorkomen.

 

Nigel moet vissen

 

En we weten wat het betekent wanneer er een Anschlusstor valt. De onderliggende partij komt boven en de bovenliggende partij weet van gekkigheid niet meer wat te doen. Dus waren we maar al te blij dat Bob in de 22e minuut met een fraai afstandsschot de stand op 5-2 bracht. BZ werd er tamelijk chagrijnig van, wat zijn vervolg kreeg in enkele bedenkelijke overtredingen, waaronder een aanslag op de achillespezen van Jesse en een elleboog op de kaak van Erik. Scheids Dick was echter in een lankmoedige bui, misschien wel omdat de onzen hun handen ook niet altijd thuis hielden, maar dat beperkte zich tot vasthouden, wat van een iets andere categorie is. Vijf minuten voor tijd wist BZ uit een corner nog de 5-3 aan te tekenen, maar het weer trouw opgekomen publiek, inclusief weer enkele grootouders, wist dat dat alleen een cosmetische verandering in de score was. De jongens hebben zich goed gerevancheerd voor de off-day tegen HBS en dat was winst. Goed gedaan. De stand in de competitie laat zien dat we tweede staan, maar wel op ruime afstand van Forum Sport. Volgende week eerst naar Scheveningen.

 

Na gedane arbeid is het goed rusten: ‘only for men’

 

Scribent

 

 

21-04-2018

VV Katwijk JO12-1 - Wilhelmus JO12-1 (2-2)

Vandaag stond de laatste uit wedstrijd in de competitie op het programma. Uit tegen VV Katwijk. Een bekende tegenstander waar we dit seizoen eerder tegen hebben geoefend en veel spelers kennen van eerdere seizoenen.

Op veld 3, onder een heerlijk stralend zonnetje met de op het naast gelegen terrein de muzikale klanken van DVS Katwijk die aan het repeteren waren mocht de wedstrijd aanvangen. Eerst werden de plichtplegingen van de pascontrole gedaan en daarna floot de scheids voor aanvang wedstrijd.

Wilhelmus zocht en nam het initiatief en zette de thuisploeg onder druk. De eerste 10 minuten van de 1e helft was duidelijk voor Wilhelmus. Met een paar goede schoten op doel was de uitstekend keepende keeper van de Katwijkers een lastig te verschalken sluitpost. De thuisploeg deed wel af en toe iets terug maar de spaarzame aanvallen werden snel in de kiem gesmoord. De eerste helft eindigde in een 0-0 gelijke stand.

De jonge wespen kregen in de rust de nodige aanwijzingen om feller het duel op te zoeken en te zorgen voor meer controle over de wedstrijd. Dit lukt een stuk beter dan in de 1e helft en de rechtsbuiten werd goed aangespeeld en kon het doelgebied van de thuisploeg in dribbelen voor een 1 op 1 met de keeper. Deze haalde de Wilhelmus speler onderuit en de uitstekend fluitende scheidsrechter kon niet anders besluiten dan een strafschop. Deze werd koel en behendig ingeschoten en de 0-1 voorsprong was een feit. Niet veel later wederom een prima aanval en deze werd ook behendig achter de Katwijkse doelman in het net geschoten en de 0-2 voorsprong was er.

Halverwege de 2e helft zakte het spel in van de jongen wespen. Hier en daar een goede aanval, maar de scherpte ontbrak om de voorsprong verder uit te bouwen. De thuisploeg deed wat terug met een aanval over de rechterkant en met een geplaatst schot die via een Wilhelmus verdediger van richting veranderde werd de aansluitende 1-2 gemaakt

In de laatste minuut werd een spelhervatting niet scherp genoeg opgebouwd en kon de Katwijkse aanvallers de bal onderscheppen en de 2-2 maken. Dit was voor de jonge wespen een domper. Ze hadden veel kansen gehad en de Katwijkse keeper heeft zijn team op de been gehouden, anders was het scoreverloop echt anders geweest.

Na een periode van zware wedstrijden met gemiddeld van 2 wedstrijden per week hebben de mannen deze week 2 trainingen en met de komende 2 zaterdag geen wedstrijden in het vooruitzicht een periode om even lekker te ontspannen en op te laden voor de laatste 2 competitiewedstijden thuis op Sportpark Westvliet. De jongens zullen er dan weer helemaal klaar voor zijn.